Urthi i Natës, Shkaktarët dhe Zgjidhja e Ankthit Përvëlues

Ndjesia e një vale djegëse që të përshkron kraharorin është gjithnjë e pakëndshme. Po flasim për urthin, që mesa duket ka tendencën të përkeqësohet gjatë përpjekjeve për të fjetur.

A e keni pyetur veten përse urthi ndizet në mbrëmje?  Nëse jeni ulur ose jeni në këmbë, graviteti ndihmon në lëvizjen e ushqimit nëpërmjet ezofagut dhe në stomak ku do të tretet.

Por kur jeni shtrirë, graviteti nuk ju vjen në ndihmë dhe nuk përshpejton kalimin e ushqimit, lëngjeve apo acideve nëpërmjet ezofagut. Një ngecje e tillë i hap rrugë shfaqjes së urthit.

Përjetimet e urthit janë të ndryshme dhe variojnë në njerëz të ndryshëm. Shumica e njerëzve përballen me urthin dhe simptomat e tij gjatë ditës, ndërsa të tjerë gjatë natës, kur është edhe më e vështirë për ta mbajtur nën kontroll.

Çfarë e shkakton ndjesinë e djegies?

Kur ushqeheni, ushqimi kalon nga fyti në ezofag dhe direkt e në stomak. Hyrja e ushqimit nga ezofagu në stomak kontrollohet nga një muskul specifik në pjesën e poshtme të ezofagut. Ky muskul zakonisht qëndron i mbyllur, përveç se në rastet kur ju përtypni ushqim.

Kur ky muskul nuk mbyllet pasi ushqimi ka kaluar në stomak, acidet e stomakut ngjiten lart në ezofag. Mjekët e përshkruajnë këtë lëvizje për së mbrapshti si refluks.

Të dhënat tregojnë se një në dhjetë të rritur vuan nga urthi të paktën një herë në javë dhe një në tre të rritur e përjetojnë atë një herë në muaj. Sipas shkencëtarëve 10 deri në 20 përqind e të rriturve vuajnë nga urthi kronik.

Pozicionet më të mira të gjumit kundër urthit

Mjekët rekomandojnë që të përdorni një jastëk të veçantë, që do ju lejojë të qëndroni shtrirë në anën e majtë me kokën të ngritur lehtas.

Shtrirja në anën e majtë lejon acidet të kalojnë nëpërmjet ezofagut të poshtëm drejt e në stomak, ndërsa koka në një pozicion të ngritur lejon gravitetin të kryejë punën e tij.

Një studim mbi një numër pacientësh që vuanin nga urthi i natës, pavarësisht medikamenteve të marra, tregoi se intensiteti i urthit të natës zbutej me 70 përqind pas përdorimit të jastëkut për mbështetje gjatë gjumit në anën e majtë.

Këshilla kundër urthit të natës

AgroWeb.org ju këshillon të ndërmerrni disa hapa për të pakësuar shfaqjen e urthit gjatë natës.

Humbni në peshë.  Njerëzit që janë mbipeshë janë më të rrezikuar nga urthi.

Hiqni dorë nga duhani. Studimet shkencore kanë treguar se lënia e duhanit ju vjen në ndihmë kundër urthit.

Kafshata të vogla Hani kafshata të vogla të ushqimeve, konsumoni më pak yndyrna, veçanërisht pas mesditës. Njerëzit që vuajnë nga urthi kronik duhet të konsumojnë një vakt me më pak se 500 kalori dhe 20 gramë yndyrna.

Pas ngrënies, prisni të paktën dy – tre orë përpara se të flini./AgroWeb.org

Shegë dhe Boronicë, Zgjedhja e Shkëlqyer për Shëndetin

Lëngjet e frutave janë një pjesë thelbësore e një regjimi të shëndetshëm ushqimor.

Boronica dhe shegë janë një zgjedhje e shkëlqyer për organizmin, për vetë faktin se këto fruta janë të pasura me sheqerna natyralë, vitamina dhe minerale.

Këto fruta përmbajnë fitoushqyes siç janë polifenolët, flavonolët dhe anthocianinë, të cilat janë antioksidantë të fuqishëm. Këta të fundit shfarosin radikalet e lira të cilat sulmojnë qelizat dhe çelin rrugën shfaqjes së sëmundjeve të rrezikshme kronike.

Shegët dhe boronicat janë plot me vitamina, por kjo nuk është e vetmja arsye përse të dyja mund të përgatiten si lëng. E mira e të mirave është se shija e këtyre frutave përputhet dhe intensifikohet ndjeshëm.

Një racion me lëng 100 përqind boronice dhe shege është e barazvlefshme me pesë racione në ditë me fruta dhe perime. Për fat të mirë ky lëng mund të përgatitet shumë lehtë në shtëpi dhe në këtë mënyrë ju do të keni plotësuar nevojën ditore për fruta dhe perime.

Kjo nuk është e vetmja arsye përse ju duhet ta konsumoni këtë lëng. Ekspertët e AgroWeb.org shpjegojnë se ky lëng është i shumë pasur me vlera shëndetsore.

Ushqyesit

Lëngu i shegës dhe boronicës është një burim i shkëlqyer antioksidantësh, vitamine C dhe K. Lëngu i shegës është një burim i mirë i acidit folik dhe bakrit ndërsa lëngu i boronicës është një burim i mirë i manganit.

Kombinimi i këtyre dy lëngjeve sjell shumë përfitime në një gotë. Megjithatë, duhet të dini që shumica e lëngjeve të frutave që blini në treg kanë lëng molle ose rrushi shtesë që synon të zbusë aromën e fortë dhe karakteristike.

Shtesa të tilla minimizojnë nivelet e vitaminave në përmbajtje të lëngut përveç vitaminës C.

Përfitimet

Antioksidantët në këtë lëng përmirësojnë kujtesën, luftojnë sëmundjet e zemrës, ulin kolesterolin dhe shmangin disa lloje kanceri.

Një studim tregoi se njerëzit që pinin lëng boronice ishin ndjeshëm më të mirë në ushtrimet që masin nivelin e kujtesës apo të të mësuarit.

Ekspertët e AgroWeb.org shprehen se lëngu i shegës mund të përmirësojë profilin e lipideve dhe të ulë kolesterolin ndërkohë që studimet e tjera kanë treguar se boronicat janë të pasura me përbërës që luftojnë radikalet e lira dhe parandalojnë sëmundjet kardiovaskulare.

Si të bëni lëngun e boronicave dhe shegës në shtëpi

Përbërësit

2 gota me kokrra shege

1 gotë me boronica

Udhëzimet

Shtrydhini kokrrat sipas renditjes së mësipërme. Përziejeni lëngun dhe konsumojeni menjëherë. Me këtë sasi frutash përfitohen 1-2 gota lëng.

Në rastin e shegëve, pastrojini kokrrat nga shtresa e bardhë e cila e bën shijen më të hidhur. Për ta hapur shegën çajeni atë në pjesën fundore dhe në pjesën e sipërme.

Më pas bëni 6 prerje të vogla dhe hapeni frutin me duar. Përdorni doreza dhe përparëse sepse lëngu i shegës lë njolla. Për të shmangur këtë, ju mund ta hapni shegën edhe në një tas me ujë.

Kokrrat do të bien në fund, ndërsa shtresa e bardhë do të ngrihet në sipërfaqe. Kullojeni ujin dhe shtrydhini kokrrat./AgroWeb.org

Byrek Shtëpie me Kungull – I Ngrohtë, I Shijshëm

Është koha perfekte për një byrek të ngrohtë me kungull. Tradita shqiptare e përgatitjes së byrekëve është unike në botë, aq sa kuzhina shqiptare identifikohet me recetën e tij.

Askush nuk i reziston dot byrekut shqiptar. Menjëherë sapo del nga furra ai mbledh gjithë shtëpinë rreth tij.

I shijshëm, i ngrohtë dhe i kombinuar me mbushje të ndryshme, me djathë e me qumësht, me hithra a lakra të egra, me qepë e domate apo preshë, të gjitha mënyrat e gatimit të tij janë të mrekullueshme.

Por ka dhe një tjetër recetë, shumë familjare dhe shumë të dashur në tryezat shqiptare: Byreku me Kungull.

Shija e tij është fantastike pikërisht në këtë kohë, kur kungujt e freskët, të verdhë të sapo mbledhur nga zona të ndryshme të Shqipërisë kanë mbushur tregjet plot e për plot.

Përgatitja e Byrekut me Kungull

Përbërësit:

700 gr tul i kungullit të verdhë

500 gr Miell

250 ml Ujë

10 gr Kripë

Vaj Ulliri

Pak gjalpë fshati

Sodë Buke

Një gotë qumësht

Një kokërr vezë

Përgatitja e brumit dhe mbushjes me kungull 

Si fillim, përgatisim brumin, duke hedhur në një tas të madh miellin.

Pasi bëjmë një gropë në mesin e miellit hedhim kripën, sodën dhe i përzjejmë me dorë ndërsa nisim të shtojmë ujë të vakët derisa brumi të krijohet në një masë të butë dhe të përshtatshme për t’u hapur në formën e petës.

Brumin e përftuar e mbulojmë me një pecetë të pastër dhe e lëmë përreth gjysmë ore që të fryhet ndërsa nisim përgatitjen e hithrave.

Për përgatitjen e kungullit, pasi e kemi prerë në copa mesatare i hedhim në një tenxhere me ujë në mënyrë që të zjejë.

Sapo copat e kungullit të jenë zbutur. Kullojmë ujin dhe i shtypim derisa të marrin formën e puresë.

Më pas, në një tenxhere hedhim kungullin pure, vezën, kripën, një lugë gjalpë fshati dhe gotën e qumështit.

I vendosim në zjarr për 8-10 minuta derisa të krijojmë një masë të njëtrajtshme, jo të lëngshme.

Përgatitja e  Byrekut

Pasi e përgatisim mbushjen me kungull, e lëmë të ftohet. Gjatë kësaj kohe brumi është gati për t’u punuar. Brumin e ndajmë në 10 kuleçë të vegjël dhe nisim hapjen e petave.

Në tepsinë e lyer me vaj ulliri, shtrojmë tre petat e para duke u hedhur secilës nga disa pika vaj ulliri.

Më pas shtrojmë pjesën e parë të mbushjes me kungull. (Masën e kungullit e planifikojme te ndarë për tre shtresa)

Vijojmë me shtrimin e dy petave të tjera dhe më pas hedhim sërish një pjesë të mbushjes së kungullit.

Pas kësaj, sërish shtrojmë dy peta të tjera duke i spërkatur gjithmonë me disa pika vaj ulliri.

Hedhim dhe pjesën tjetër të mbushjes dhe vijojmë shtrimin e dy petave të tjera.

Hedhim edhe pjesën tjetër të mbushjes së kungullit dhe më pas shtrojmë tre petat e fundit duke u sërish disa pika vaj ulliri.

Byrekun e pjekim në furrë në 180 gradë për 20-30 minuta deri sa të marrë pjekjen e duhur.

Në fund të përgatitjes, pasi byreku është pjekur e nxjerrim nga furra dhe e lyejmë me një lugë gjalpë fshati./AgroWeb.org

Si Ta Parandaloni – Parkinsoni, Sëmundja që Mposht Njeriun

Parkinsoni cilësohet si sëmundja që frenon gjithë zhvillimin motorik në trupin e njeriut duke e ngadalësuar atë dhe e çuar në paralizë

Sëmundja e Parkinsonit është një sëmundje kronike progresive, degjenerative që prek sistemin nervor duke shkaktuar humbjen e lëvizjeve të vetëdijshme dhe funksioneve të pjesshme ose të plota të trupit.

Simptomat e kësaj sëmundjeje ndikojnë në lëvizjen natyrale të trupit dhe vështirësojnë kryerjen e veprimeve ditore siç është e folura, e ecura, përtypja dhe fjetja.

Pranohet gjërësisht që, efikasiteti i mjekimeve tradicionale ndaj simptomave të Parkinsonit zbehet me kalimin e kohës. Kjo nxjerr në pah rëndësinë e masave shtesë për të ngadalësuar përshkallëzimin e simptomave, veçanërisht në fazat e para të sëmundjes.

Në këtë artikull të AgroWeb.org, do të mësoni mbi mënyrat natyrale për të mbajtur nën kontroll sëmundjen dhe kurat ushqimore që mund të përmirësojnë me efikasitet gjëndjen e pacientit të diagnostikuar me të.

Ushqimet më të mira për të trajtuar Parkinsonin

Është shumë e rëndësishme që pacientët e Parkinsonit të ushqehen me fruta të freskëta organike, perime, produkte shtazore cilësore, drithëra të plotë dhe t’i nënshtrohen një regjimi ushqimor të pasur me vitamina, minerale dhe ushqyes.

Heqja dorë nga ushqimet e përpunuara që mbajnë substanca sintentike, artificiale dhe kimikate është gjithashtu e rëndësishme.

Regjimi i pasur ushqimor kundër Parkinsonit: 

Ushqime të freskëta: Fruta dhe perime të freskëta dhe të pagatuara ofrojnë antioksidantë që luftojnë dëmet e shkaktuara nga radikalet e lira dhe inflamacionin.

Ushqimet e pasura me fibër: Konstipacioni është një nga simptomat më të përhapura mes pacientëve që vuajnë nga Parkinsoni. Ushqimet e pasura me fibër dhe hidratimi ndihmojnë dhe përmirësojnë lëvizjen dhe funksionet normale të zorrëve.

Yndyrnat e shëndetshme: Këto yndyrna mbështesin shëndetin nervor dhe parandalojnë përkeqësimin dhe luhatjet e humorit. Peshqit e kapur në natyrë, avokado, arra e kokosit, gjalpi i pasterizuar, arrorët dhe farat, duhet të jenë pjesë e pandashme e këtij regjimi.

Vajrat me presim të ftohtë: Vaji i ullirit ofron vitaminën E e cila shërben si antioksidant. Ndërkohë që së bashku me vajin e arrës së kokosit duhet të përfshihen  në ushqime sepse luftojnë inflamacionin.

Ushqimet e pasura me Omega 3: Nivele të larta të acideve yndyrore rrisin nivelet e dopaninës dhe ulin inflamacionin. Konsumoni sa më shumë produkte deti të freskëta dhe jo të rezervatit, por edhe arrorë dhe fara.

Lëngje perimesh të freskëta: Ofrojnë vitamina dhe minerale. Lëngjet e freskëta janë hidratuese dhe luftojnë konstipacionin.

Proteinat vetëm në darkë: Nivelet e proteinës duhet të jenë të moderuara gjatë ditës. Në këtë mënyrë zbusin simptomat e Parkinsonit.

Çaji jeshil: Përmban polifenolë dhe antioksidantë që luftojnë radikalet e lira. Ai përmban edhe theaninë që rrit nivelet e dopaminës në tru. Pini tre filxhanë me çaj në ditë për të marrë sa më shumë përfitime. Shumë pacientë përfitojnë edhe duke eliminuar drithërat plotësisht.

Ushqimet që përkeqësojnë sëmundjen

Proteinat: Merrni më pak proteina që të përmirësoni simptomat e sëmundjes.

Ushqimet e përpunuara: Toksinat dhe aditivët në këto ushqime e përkeqësojnë sëmundjen. Hiqni dorë prej tyre në një moshë të re për të parandaluar dhe ulur rrezikun e sëmundjeve si Parkinsoni dhe jo vetëm.

Ëmbëlsuesit artificialë dhe sheqeri: Konsiderohen toksikë dhe përkeqësojnë simptomat e Parkinsonit.

Alkoli: Pengon funksionet nervore dhe shkakton luhatje humori dhe komplikime të tjera.

Ushqimet me alergjenë. Alergjitë nga ushqimi mund t’i përkeqësojnë simptomat duke vënë në vështirësi stomakun dhe zgjeruar inflamacionin.

Kufizoni konsumin e ushqimeve që përmbajnë gluten, produkteve të bulmetit, midhjeve dhe kikirikët./AgroWeb.org

Sa Rrezik Sjell Gjalpi i Tepërt dhe Margarina për Organizmin

Gjalpi është një nga nënproduktet e qumështit më të përdorura

Ai përmban vitamina A, E, K, D dhe selenium, një mineral i rëndësishëm dhe antioksidant më i fuqishëm se hudhra.

Pavarësisht këtyre vlerave ai konsiderohet i dëmshëm për shkak të niveleve të larta të kolesterolit që përmban.

Gjalpi përmban 49 për qind yndyrna të ngopura, por nuk përmban yndyrë të rafinuara.

Këto yndyrna janë të pranishme tek margarinat e llojeve të ndryshme dhe janë shumë më të dëmshme.

Disa studime faktojnë se për shkak të sasisë së yndyrnave të rafinuara që përmban margarina, mjafton një molekulë e vetme që ajo të konsiderohet si një material plastik.

Përmbajtja e këtyre yndyrnave e bën margarinën të zonjën të bllokojë shumë shpejt arteriet dhe të shkaktojë atak në zemër.

Industria e margarinës ka shpikur formula të reja, duke ulur nivelin e yndyrnave të pangopura dhe duke shtuar përbërës më pak të dëmshëm.

Pavarësisht përpjekejeve për prodhimin e një margarine më të shëndetshme, gjalpi është një produkt më cilësor.

Ai vepron më mirë se margarina apo vaji i palmës që kohët e fundit është i pranishëm kudo.

Problemi qëndron tek sasia totale e gjalpit që ju konsumoni gjatë ditës.

Një i rritur, me peshë mesatare, për të mos rrezikuar aspak shëndetin e tij mund të marrë deri në 70 gram yndyrë, nga të cilat maksimumi 22 të ngopura.

Nëse zgjedhim cilësinë dhe sasinë e yndyrnave që marrim gjatë ditës, mund të rrimë të qetë dhe të shijojmë mëngjesin tonë me bukë, një shtresë krejt të hollë me gjalpë dhe reçel.

Për çdo gatim tjetër, gjalpi duhet të zëvendësohet me vaj ulliri ekstra të virgjër, i cili është një nga produktet më të shëndetshme që ekziston./AgroWeb.org

A i dinit faktet e mësipërme? Nëse mendoni se janë të vlefshme, kthehuni në Facebook dhe shpërndajeni postimin për të informuar miqtë dhe të afërmit tuaj

Jahnia Shqiptare, Pjata e Shijshme e Ditëve të Ftohta

Është receta e dashur që bashkon të gjitha trevat shqiptare me shijen unike dhe tradicionale të saj

Pa dyshim jahnia shqiptare është ndër pjatat më të shijshme, të cilën amvisat kujdesen ta përgatisin ditëve të ftohta të vjeshtës e dimrit.

Dikur ishte pjata e parë me të cilën, nënat dhe gjyshet mirëprisnin miqtë në tryezat e shtruara plot për dreka apo darka.

Gjatë ditëve të ftohta e me shi të vjeshtës e dimrit, kjo pjatë tipike shqiptare, e trashëguar me mjeshtëri brez pas brezi sjell ngrohtësi, shije dhe shëndet në tryezat familjare.

E gatuar në zjarr të ngadaltë sipas traditës, ajo mbush gjithë kuzhinën me aromën e saj fantastike të ndezur nga gjethet e dafinës, erëza karakteristike e kësaj pjate të shijshme.

Sidomos në këto ditë të ftohta që po vijnë, jahnia është një nga recetat që sigurisht nuk duhet t’i mungojë menusë së çdo tryeze shqiptare.

E plotë në shije, tradicionale e mbi të gjitha e shëndetshme, jahnia shqiptare shoqërohet në mënyrë fantastike me bukë të ngrohtë shtëpie dhe turshi, pure patatesh, pilaf, patate dhe perime të furrës.

Jahnia E Shijshme Krejt Lehtë në Kuzhinën Tuaj 

Përbërësit

1-1/2 kg tul mish viçi (i prerë në copa afërsisht 5 cm)

2 qepë mesatare të grira hollë

4 lugë supe vaj ulliri

4 gjethe dafine (të thata ose të njoma)

100 ml verë të kuqe

1 kuti salcë domatesh të grira

2 lugë supe domate pelte

1 dru kanellë (sipas dëshirës)

200 ml ujë

kripë

piper

Kujdesi në Përgatitjen e Mishit

Me ndihmën e një letre kuzhine kujdesemi që të thajmë të gjitha lëngjet e mishit.

Vendosim një tenxhere me bazament të gjerë në zjarr dhe hedhim vajin e ullirit.

E lëmë të nxehet pak dhe hedhim mishin duke e kavërdisur derisa të skuqet fortë.

Mishin e kavërdisim përreth 10 minuta derisa të skuqet mirë nga të gjitha anët.

Heqim mishin nga tenxherja dhe e ruajmë në një pjatë, ndërkohë në tenxhere hedhim qepët e grira.

I kavërdisim derisa t’iu ulet volumi dhe të marrin një ngjyrë të verdhë të artë.

Në këtë moment, mishin e hedhim sërish në tenxhere. E kavërdisim për vetëm një minutë bashkë me qepët dhe më pas masën e shuajmë me verë.

Kujdesi në Përgatitjen e Salcës

Në momentin që vera avullon, nisim përgatitjen e salcës, duke hedhur në tenxhere të gjithë  përbërësit e tjerë, bashkë me ujin. (kripën dhe piperin i lëmë për më vonë)

Në momentin që masa nis të vlojë, ulim zjarrin duke lënë që gjella të gatuhet në nxehtësi të ngadaltë.

Tenxheren e mbulojmë me kapak dhe e lëmë të zjejë në zjarr të avashtë përreth dy orë, derisa mishit të jetë i butë.

Një orë pasi ka zjerë gjella, hedhim kripën dhe piperin (masa sipas dëshirës).

Kjo pjatë serviret e ngrohtë dhe për t’i shtuar edhe më shumë shijen mund t’i hidhen edhe disa pika uthull./AgroWeb.org

Lëngjet që Forcojnë Kockat dhe Trupin

Kockat e shëndetshme janë të rëndësishme për një qëndrim dhe paraqitje të mirë dhe për një rini afatgjatë.

Kockat janë substancat minerale më të forta në organizëm, por sidoqoftë ato mbeten inde të gjalla gjithnjë në rritje.

Përveç kockave të forta, organizmi ka nevojë për energji që të qëndrojë aktiv dhe i shëndetshëm.

Pa këtë të fundit, njeriu nuk ka fuqi të përfundojë edhe detyrat më të thjeshta. Një ushqyerje e mirë me përbërës si kalciumi, magnezi, kaliumi, vitaminat D dhe K, beta karoteni dhe proteinat mundet t’i mbajë kockat e forta, të rrisë rezistencën tuaj dhe t’ju ndihmojë të rimëkëmbeni shpejt pas një dite të ngarkuar.

Këto ushqyes të nevojshëm për kockat dhe energjinë mund t’i përfitoni në një gotë të vetme të një lëngu të shëndetshëm.

Përbërësit kryesorë të lëngut për kocka të forta dhe energji janë:

Një filxhan e gjysmë me spinaq të freskët.
Gjysmë filxhani me lëng portokalli të pasuruar me vitaminë D.
1 kastravec i prerë.
2 mollë jeshile (të prera në forma të vogla).
1 copë xhenxhefili të qëruar.

Përfitimet kryesore shëndetësore:

1. Spinaqi

Spinaqi është i dendur me ushqyes të dobishëm për shëndetin e kockave.

Ai është një burim i pasur i vitaminës K. Një filxhan me spinaq ofron 181 përqind të dozës së rekomanduar të kësaj vitamine. Ajo parandalon formimin e qelizave që shkatërrojnë kockat.

2. Lëngu i portokallit i pasuruar me vitaminë D

Ky lëng i pasur me vitaminë D, është i dobishëm për muskujt dhe kockat.

Ajo përthith kalciumin që është i nevojshëm për kocka të forta. Pamjaftueshmëria e vitaminës D shkakton kocka të brishta që mund të rezultojë në shfaqjen e sëmundjeve si rakiti apo osteoporoza te fëmijët dhe të rriturit.

3. Kastraveci

Kastraveci është një burim i pasur i vitaminës A, B, C apo i mineraleve si magnezi, kalciumi, fosfori dhe kaliumi. Së bashku, këto minerale hidratojnë organizmin dhe forcojnë kockat.

Karbohidratet dhe vitamina B te kastraveci e transformon ushqimin në glukozë që përkthehet në energji për trupin. Kastraveci është i një natyre alkaline dhe rregullon nivelet e pehashit në organizëm. Ai ndihmon në zhvillimin dhe forcimin e indeve lidhorë.

4. Mollët jeshile

Ky frut është një burim i shkëlqyer i ushqyesve të dobishëm për shëndetin e kockave.

Mollët jeshile përmbajnë flavonoidë që pakësojnë rrezikun e shfaqjes së osteoporozës, rrisin dendësinë e kockave dhe luftojnë inflamacionin.

Për më tepër, vitamina C është thelbësore për prodhimin e kolagjenit që mbron muskujt, enët e gjakut, kockat dhe damarët.

5. Xhenxhefili

Forcon shëndetin e kockave dhe çliron dhimbjet e kyçeve. Ai përmban një përbërës organik dhe unik që njihet si xhinxherol që lufton inflamacionin. Xhinxheroli luan një rol kryesor në mposhtjen e përbërësve të inflamacionit përpara se ata të nisin e ndikojnë tek kockat.

Përgatitja e lëngut

1. Prini mollët në copa dhe hidhini në shtrydhësen e frutave.
2. Shtoni gjethet e pastruara të spinaqit.
3. Hidhni copat e kastravecit dhe copën e qëruar të xhenxhefilit.
4. Lëngun hidheni në një enë qelqi dhe shtoni lëngun e portokallit.
5. Përzijeni mirë. Nëse dëshironi mund të shtoni ujë që ta bëni lëngun të njëtrajtshëm.
6. Shtoni akull sipas dëshirës dhe pijeni menjëherë. Kjo pije duhet pirë çdo ditë në mëngjes./AgroWeb.org

Mburoja Më e Fortë e Zemrës – Perimet e Pasura Plot Kalium

Për fat të mirë, perimet e pasura me kalium janë të larmishme dhe të shumta.

Nëse jeni në kërkim të një ushqimi të pasur me kalium, me siguri banania është zgjedhja juaj e parë, e ndoshta e vetmja.

Përse kemi nevojë për kalium

Kaliumi është një elektrolit që na ndihmon të qëndrojmë të hidratuar. Kaliumi kontrollon tensionin e gjakut, mbron zemrën, shëndetin e nervave dhe të trurit.

Studimet mbi femrat pas menopauzës treguan se, ushqimet e pasura me kalium parandalojnë atakun në tru.

Kaliumi është i domosdoshëm për kocka të forta sepse ndihmon organizmin të ruajë kalciumin e akumuluar. AgroWeb.org ju rekomandon ushqimet e mëposhtme të pasura me kalium që ia kalojnë bananes.

Krahasimi i përmbajtjes së kaliumit tek ushqimet

Disa ushqime siç janë arrorët dhe farat kanë më shumë kalium për filxhan se një banane, por nëse marrim filxhanin për njësi matëse, atëherë na duhet të pranojmë se racioni që konsumohet është i tepruar.

Një filxhan me kikirikë plotëson 27 përqind të nevojës ditore për kalium, por askush nuk ulet të hajë një filxhan me kikirikë çdo ditë.

Një banane mesatare të plotëson 12% të nevojës ditore për kalium. Të gjitha ushqimet e përmendura më poshtë, kanë më shumë kalium për racion se një banane mesatare:

Patatja e pjekur: 26%

Një patate mesatare e pjekur me gjithë lëkurë plotëson 26% të nevojës ditore për kalium, që do të thotë dyfishin e asaj që ofron bananja.

Patatja e ëmbël: 25%

Një patate mesatare e pjekur me lëkurë ka 25% më shumë kalium se një banane mesatare.

Gjethet e panxharit: 19%

Barishtet e panxharit janë të pasura me kalcium por edhe me kalium. Një gjysmë filxhani me gjethe të ziera të panxharit plotëson 19 përqind të nevojës për kalium në ditë.

Pazia: 14%

Pazia është e pasur me kalium. Një gjysmë filxhani me këto gjethe ofron më shumë kalium se banania dhe ka 18 kalori.

Fasulet e bardha: 34%

Një filxhan me fasule të bardha plotëson 34% të nevojës ditore me kalium, ose trefishin e asaj që ofron bananja.

Fasulet e zeza: 17%

Edhe të zezat janë të pasura me kalium. Një filxhan me fasule të zeza jep 5% më shumë kalium/racion se një banane.

Misri: 14%

Misri është gjithashtu i pasur me kalium. Një filxhan me misra plotëson 14% të nevojës ditore për kalium.

Fasulet e kuqe: 20%

Një filxhan me fasule të kuqe plotëson 1/5 e nevojës ditore për kalium.

Kjo listë ushqimesh do t’ju japë jo vetëm kalium por edhe vitamina dhe minerale të domosdoshme./AgroWeb.org

Receta Kremoze e Shijes – Supa me Arra

Supa me arra ju jep shije mahnitëse edhe plot vlera.

Dashuria për arrat është e përjetshme, sidomos nëse rritesh duke i shijuar kokërr më kokërr. Me to mund të përgatitet një supë e butë, kremoze dhe aromatike dhe thuajse e pazakontë.

Me uljen e temperaturave, supa është ushqimi kryesor i çdo tryeze dhe supa me arra është një mënyrë interesante për të përfituar vlerat më të mira shëndetësore.

Përgatitja e supës me arra

Kjo recetë përgatitet shumë shpejt dhe pa kokëçarje. Mjaftojnë 30 minuta dhe supa është gati për shijim.

Përbërësit

700 mililitra lëng pule

1 filxhan çaji me arra të grira

2.5 lugë gjelle me gjalpë,

2 lugë gjelle miell

1 qepë e vogël

Një majë luge çaji me arrëmyshk dhe selino, nëse dëshironi

1 filxhan me pana ose krem qumështi

Gjysëm filxhani me qumësht me yndyrë të plotë

Si fillim, përzieni lëngun e pulës, arrat, qepët, selinonë dhe arrëmyshkun. Futini në një tenxhere dhe lërini të ziejnë. Pasi lëngu të ketë marrë valë, uleni temperaturën dhe lëreni të ziejë ngadalë për gjysmë ore.

Pasi secili nga përbërësit të jetë zbutur, lëreni supën të ftohet mjaftueshëm sa për t’u futur në mikser. Pasi të jetë ftohur, futeni në mikser dhe kujdesuni që të gjithë përbërësit të jenë shkrirë me njëri tjetrin në formën e puresë.

Kujdesuni që pureja të jetë kremoze dhe jo me kokrra të përbërësve të pagrirë.

Në tenxhere hidhni gjalpin dhe më pas miellin. Përziejeni deri sa të jenë tretur dhe më pas shtoni qumështin. Lërini të ziejnë së bashku  për një minutë duke e përzier pa ndalim.

Pasi lëngu të jetë trashur, hidheni purenë me arra në tenxhere dhe vazhdoni ta përzieni. Hapi i fundit është që të shtoni kremin dhe të lejoni një ngrohje përfundimtare të supës. Nëse preferoni mund të shtoni edhe majdanoz të grirë hollë.

Kjo supë mund të bëhet e hollë ose e trashë sipas preferencës tuaj. Aromën e fortë dhe dominuese të arrave mund ta mbani nën kontroll duke hedhur më pak ose më shumë arra që në fillim të përgatitjes së supës./AgroWeb.org

Arrat, Bajamet, Lajthitë – Fuqi të Forta Kundër Diabetit

Konsumimi i arrorëve është një nga zgjidhjet natyrale më të mira për t’u mbrojtur nga mundësia e diabetit.

Lajm i mirë për ata që pëlqejnë arrat, bajamet dhe lajthitë.

Një ushqim i pasur me acide yndyrore Omega-3 dhe Omega-6, që gjenden tek arrorët mbrojnë kundër zhvillimit të diabetit të tipit 2, thotë një ekip ndërkombëtar i studiuesve të specializuara të Universitetit të Boston.

Duke mbledhur të dhëna për nivelet e acidit linoleik dhe acidit arakidonik të ushqimit në pothuajse 40,000 individë nga 10 shtete, shkencëtarët zbuluan se ata me nivelet më të larta të acidit linoleik kishin një reduktim prej 35% në rrezikun e zhvillimit të diabetit të tipit 2 krahasuar me ato me nivelet më të ulëta.

Studimi u botua në botimin mjekësor në Lancet Diabetes & Endocrinology më 11 tetor 2017.

Rezultatet tregojnë se një ndryshim i thjeshtë në ushqim arrin të ndihmojë në mbrojtjen nga diabeti i tipit 2.

Ekipi i shkencëtarëve i cituar nga AgroWeb.org, deklaron se përhapja e diabetit të tipit 2 është duke u rritur shpejt në mbarë botën.

Kështu që identifikimi i faktorëve të zgjidhjeve ushqimore për parandalimin e sëmundjes është me rëndësi klinike, shkencore dhe shëndetësore publike.

Studimet epidemiologjike kanë treguar se sasi e acidit linoleik që përmbajnë arrorët është e lidhur me një rrezik të reduktuar të diabetit të tipit 2.

Arrat, bajamet, lajthitë si zgjidhje natyrale

Frutat arrore janë të pasura me energji dhe vlera ushqyese. Ato janë një burim i shkëlqyer i acideve yndyrore, të cilat ndihmojnë për të ulur nivelin e kolesterolit.

AgroWeb.org tregon se mënyra mesdhetare e ushqimit, që është e pasur edhe me produktet arrore (arra, lajthi, bajame) parandalon sëmundjet koronare arteriale, duke favorizuar profile të shëndetshme të lipideve të gjakut.

Arrorët janë burim i pasur i acideve yndyrore Omega-3 dhe Omega-6, tejet të rëndësishme për një jetë të shëndetshme.

Studimet kanë sugjeruar se këto yndyrna shërbejnë dhe si anti-inflamatorë. Ato ulin rrezikun e presionit të gjakut, sëmundjeve arteriale koronare, hemoragjisë cerebrale, kancerit të prostatës dhe të zorrës.

Acidet yndyrore Omega-3 dhe Omega-6 gjithashtu ndihmojnë në rastet e sëmundjeve të reumatizmës, si dhe në rastet e depresionit dhe Alzheimerit.

Dhe mbi të gjitha frutat arrore janë shumë të pasura me vitaminë-E, një antioksidant shumë i fuqishëm.

Vitamina E, është e nevojshme për të ruajtur integritetin e membranës së qelizave, të membranës së mushkërive dhe të lëkurës, duke e mbrojtur nga radikalet e lira./AgroWeb.org

Lëngu i Mentes, Ideal për Frymëmarrjen

Lëngu i mentes rradhitet në listën e pijeve më të shëndetshme në botë.

Ky lëng është shumë i shijshëm dhe aspak i mundimshëm në përgatitje. Vlerat shëndetësore që përcjell lëngu i mentes janë të njëjtat me ato të gjetheve. Rrjedhimisht, ky lëng mund të përshkruhet shumë mirë si ideal.

Gjethet e mentes janë shumë të mira për tretjen. Nëse vuani nga probleme të tilla, atëherë pini një gotë me lëng menteje dhe tretja do të përmirësohet.

Për tretje të Mirë

Gjethet e mentes janë të pasura me antioksidantë dhe fitoushqyes që i vijnë në ndihmë stomakut dhe përmirësojnë tretjen. Gjatë dimrit, çaji i mentes është tejet hidratues për trupin dhe parandalon një sërë problemesh që vijnë nga dehidratimi apo ataku në zemër.

Gjethet e mentes freskojnë natyralisht gojën ndaj janë të rekomandueshme për shumë njerëz që vuajnë nga shëndeti dentar, era e keqe e gojës, zverdhja e dhëmbëve etj. Këto gjethe luftojnë bakteret dhe inflamacionin ndaj rekomandohen kundër infeksioneve dentare.

Mentoli tek mentja çel rrugët e frymëmarrjes dhe e lehtëson atë.  Në lëng mund të shtoni gjethe shtesë të cilat mund t’i kafshoni dhe të çliroheni nga kolla e sekrecionet. Aroma e fortë, shija dhe antioksidantët tek gjethet e mentes e bëjnë këtë pije ideale edhe kundër stresit.

Përgatitja

Në 250 mililitra ujë të vluar hidhni 5-6 gjethe menteje. Pasi të ziejë hiqeni nga zjarri dhe mbulojeni enën me një kapak për 5-10 minuta. Mund ta pini të ngrohtë ose të ftohtë, duke i shtuar mjaltë sipas dëshirës.

Gjethet e gjelbra janë të mbushura me vitaminat C, D, E por edhe kalcium, fosfor dhe sasi të vogla të vitaminave të kompleksit B, të cilat forcojnë imunitetin dhe mbajnë larg inflamacionin.

Ekstraktet e mentes përdoren si balsam për lëndime të ndryshme në lëkurë, për arsye të efektit të menjëhershëm qetësues dhe mpirës që kjo bimë jep. Rrjedhimisht mentja ndihmon kundër dhimbjes.

Një metodë tjetër të përfituar vlerat e ekstraktit të mentes është ta përdorni në avull për të qetësuar nervat dhe trupin. Avulli me aromë mente largon të vjellat dhe dhimbjet e kokës.

Mentja përmban acid rosmarinik që është një antioksidant i fuqishëm. Ai bllokon substancat alergjike në organizëm dhe u vjen në ndihmë njerëzve që preken nga alergjitë e lehta, që kanë rrjedhje hundësh dhe vuajnë nga azma./AgroWeb.org 

Shega e Egër e Shqipërisë, Fruti Plot Shëndet

Shega ose siç njihet ndryshe “molla me fara”, është një frut simbol i legjendave dhe traditave mbarë shekullore.

Ky frut  mban kurorën e frutave dhe është simbol i pjellorisë, ambicies, begatisë, fatit të mirë dhe bollëkut.

Shega e egër, ka një lëkurë në ngjyrë jeshile të çelët e deri në të kuqe me fara rozë në të bardhë, që janë të tharta.

Ajo përdoret për të përmirësuar tretjen. Në mbarë botën, shega e egër përdoret për t’i dhënë shije salcave, supave, për të marinuar, për të zbukuar sallatat, perimet apo edhe për t’u bërë reçel.

Shega e egër gjendet shumë e përhapur në veriun e Shqipërisë në vende ku ato rriten në mënyrë natyrale. Banorët e këtyre zonave nxjerrin prej tyre një lëng të shijshëm dhe të mrekullueshëm, një nga lëngjet më unikë dhe më të shëndetshëm që mund të pini ndonjëherë.

Këto lëngje gjenden kryesisht në restorantet me produkte organike të mirënjohura pranë Lezhës dhe Shkodrës.

Lëngu i Shegës së Egër

Lëngu i shegës së egër është i pasur me polifenolë, antioksidantë, vitamina B5, B6, C dhe kalium. Ai lufton mikrobet dhe bakteret.

Nëse jeni të interesuar të përftoni vetëm lëngun, atëherë prijeni frutin në dy pjesë dhe shtrydheni si në rastin e portokallit.

Një tjetër metodë është ta shtypni frutin e rrumbullaktë në një sipërfaqe të fortë, dhe më pas ta shponi pjesën fundore dhe ta shtrydhni në një gotë. Farat kanë ngjyra që variojnë nga e kuqja, roza e ndezur dhe roza e çelët.

64 përqind e frutit të plotë është e ngrënshme.

Vlerat mjekësore

Lëngu i gjetheve të freskëta dhe kokrrave të kësaj bime të egër rekomandohen për ata që vuajnë nga problemet me stomakun.

Lëkura bëhet pluhur dhe përdoret për problemet me mëlçinë. Lulet dhe kokrrat e pabëra forcojnë mishrat e dhëmbëve.

Shegët e pjekura pasurojnë gjakun, shërojnë lëndimet e fytit, syrit dhe problemet me kraharorin./AgroWeb.org

Mërsina Shqiptare, Bima e Famshme e Mrekullive

Mërsina është bima e dashurisë, asaj të shenjtës dhe plot pasion.

Kjo është arsyeja përse në shumë kultura dhe qytetërime, mërsina është përdorur për të vulosur betimet e dashurisë nëpër dasma. Në shumë vende të ndryshme mërsina simbolizon pjellorinë dhe bukurinë femërore.

Bima e mërsinës ka origjinën në vendet e Mesdheut. Ajo është veçanërisht e shpërndarë në ishujt e Korsikës dhe Sardenjës, por edhe në Shqipëri.

Banorët e Korsikës dhe Sardenjës janë kokekëmbë të apasionuar pas kësaj shkurreje.

Ndoshta mërsina është një nga bimët më të famshme në histori, por ajo mbetet një pjesë e rëndësishme e botës moderne. Për mijëra vjet, kjo bimë me emrin botanik Myrtus communis, ka gjetur vend në mitologji, histori, kulturë, mjekësi dhe në artin e kulinarisë në shumë qytetërime.

Në Shqipëri kokrrat e mërsinës shiten me çmim mjaft të ulët rreth 2 Euro për kilogram, ndërkohë që në tregjet ndërkombëtare çmimi i këtij fruti arrin deri në 20 Euro për kilogram.

Shqipëria është vendi perfekt për rritjen e mërsinës sepse përmban të gjithë elementët e duhur të natyrës që garantojnë rritjen e saj. Dy përbërësit më të rëndësishëm për rritjen e bimëve të shëndetshme të mërsinës janë dielli dhe era.

Nëse bima rritet pranë detit atëherë ajo arrin gjithë shkëlqimin e saj. Gjethet e mërsinës dhe frutat e saj përmbajnë një kombinim unik të përbërësve organikë ushqimorë, rrjedhimisht kjo bimë është mjaft interesante nëse përfshihet në ushqim, por edhe një burim i çmuar i vajrave esencialë.

Mërsina përmban një sërë antioksidantësh dhe flavonoidësh.

Është një bimë që përcjell shumë energji dhe forcon shëndetin e njeriut. Disa prej vlerave shëndetësore të mërsinës përfshijnë: aftësinë për të zvogëluar çrregullimet në sistemin e frymëmarrjes, mbron ndaj sëmundjeve intestinale.

Po ashtu rregullon sistemin endokrinal, parandalon disa tumorë, trajton sëmundjet e lëkurës, ul nivelin e sheqerit në gjak, përmirëson funksionimin e veshkave, forcon funksionet e trurit dhe përmirëson shëndetin e zemrës.

Vetitë fantastike të mërsinës

Uji i distiluar i luleve të mërsinës është përdorur që në Mesjetë si tonik rifreskues i lëkurës. Ky ujë ka marrë emrin “ Uji i Ëngjëllit” për shkak të vetive fantastike në tendosjen e lëkurës. Ky produkt përdoret nga të gjitha femrat në mbarë botën për pastrimin e lëkurës së fytyrës. Ngjyra e kokrrave të pjekura të mërsinës është blu.

Jehona e kësaj bime është është projektuar në mitologjinë e lashtë Greke ku amazonat dhe heroinat mbanin emrin e Mërsinës. Sipas legjendave, mërsina ishte një bimë e dashur për perëndeshën Afërdita, e cila kur dëshironte të shfaqej tek njerëzit zgjidhte gjithmonë formën e gjetheve të mërsinës.

Për më tepër në mitologjinë Greke, Mërsina ishte një vashë e bukur, të cilën perëndesha Athina e transformoi në një shkurre duke e dënuar për kryengritjen që bëri ndaj një mashkulli në lojërat olimpike.

Nëse mjalti i mërsinës prodhohet nga pa u ndikuar nga lule të tjera, pra monofloral, atëherë ky mjaltë është shumë i shtrenjtë dhe i rrallë.

Shija e tij është shumë e veçantë. Mjalti i mërsinës ka një reputacion të lartë për shkak të vlerave të mëdha antibakteriale në krahasim me çdo mjaltë tjetër në botë.

Kokrrat e mërsinës janë fantastike për t’u bërë reçel. Rezultati është një masë e trashë, e errët dhe me aromë shpërthyese.

Reçeli i mërsinës përdoret në Sardenja në pregatitjen e ëmbëlsirave. Zakonisht reçeli i mërsinës përgatitet duke shtuar edhe fruta të tjera siç janë mollët.

Çaji i mërsinës është një nga pijet që gjithë secili nga ne duhet ta provojë një herë në jetë.

Për pregatitjen e këtij çaji, rekomandohet çaji i malit i zier me një grusht kokrra mërsine, të cilat janë zier edhe më përpara. Lëngu duhet ftohur në temperaturën e dhomës dhe më pas do të sjellë të gjitha vlerat për organizmin tuaj.

Produkti më i rëndësishëm i mërsinës është mirto, një liker që bëhet nga kokrra të freskëta të zhytyra në alkol, ujë, sheqer ose mjaltë. Receta e mirtos dhe koha e pregatitjes ruhet me fanatizëm. Ajo nuk është e shkruar sepse komunitetet e Korsikës dhe Sardenjës ia përcjellin brezave nëpërmjet gojëdhënave dhe jo nëpërmjet letrave.

Ajo çfarë kemi mundur të mësojmë është se receta bazë e mirtos është e pandryshueshme: 1 kilogramë fruta me 1 litër alkol. Ky liker është një lëng fantastik që ndihmon me tretjen si tek femrat ashtu edhe tek meshkujt. Shijohet i ftohtë.

Ja përse në shumë vende të Mesdheut, njerëzit mbajnë gjithmonë në frigorifer një shishe mirto të pregatitur në shtëpi.

Shumë komunitete të lashta kanë përdorur kokrrat e mërsinës për vlerat antiseptike dhe anti-inflamatore. Për këtë arsye, këto kokrra të veçanta janë përdorur për të trajtuar sëmundje si ajo e ulçerës./AgroWeb.org

Receta Me Karrota – Kura Ideale Kundër Anemisë

Ndoshta nuk e keni ditur por karrotat janë nga zgjidhjet më të mira natyrale kundër Anemisë.

Kjo perime është e pazëvendësueshme për shëndetin e mirë të organizmit.

Lëngu ditor i karotës në sasinë prej 100 -150 ml është ilaç efikas te personat që vuajnë nga anemia.

Karrota në periudhë rekord arrin të rregullojë pastrimin e mirë të gjakut.

Në fund të tekstit gjeni një video ilustruese nga AgroWeb.org me disa fakte kurioze mbi karrotat.

Këshillohet që të gjithë ata njerëz që vuajnë nga anemia, duhet të konsumojnë minimalisht 2-3 karrota mesatare të qëruara çdo ditë. Gjithashtu në ushqimet e tyre, sidomos sallatat dhe supat, nuk duhet të mungojë asnjëherë karrota.

Vetëm përdorimi i përditshëm i këtyre perimeve sjell eliminimin e problemeve me gjakun dhe zvogëlon maksimalisht rrezikun për sëmundje të tjera.

Lëngu i karrotave është i pasur me beta karoten që i jep organizmit vitaminën A, vitaminat e kompleksit B, vitaminën E dhe shumë minerale të tjera.

Përmbajtja e hekurit në lëngun e karrotës forcon prodhimin e hemoglobinës dhe rimëkëmb organizmin nga ndikimi i anemisë.

Si të përgatisni lëngun e karrotës

E vetmja gjë që ju nevojitet është një shtrydhëse frutash dhe karrota të freskëta, të cilat duhet t’i lani mirë dhe t’i qëroni lehtë pa i zhveshur shumë ato nga ushqyesit që gjenden nën shtresën e jashtme.

Mënyra e rekomanduar e marrjes së lëngut të karrotës

Rregulli kryesor është që të pini lëngun e karrotës bashkë me një lugë me vaj ekstra të virgjër ulliri.

Yndyra inkurajon përthithjen e karotenit nga mëlçia. Lëngu i karrotës në sasi të vogla nuk ka asnjë ndikim, ndërsa në sasi të mëdha mund të shkaktojë një barrë të rëndë në mëlçi dhe pankreas.

Lëngun e freskët të karrotës duhet ta pini jo më larg se një orë nga përgatitja, sepse vitaminat siç është beta karoteni nisin të shpërbëhen dhe humbasin vlerën e tyre. Pini lëngun e karrotës 30 minuta përpara çdo vakti, madje edhe në mëngjes me stomakun bosh.

Lëngu i karrotës është i përshtatshëm edhe për fëmijët. Pasi kanë mbushur gjashtë muaj, mjafton ta holloni atë me ujë në sasinë një me një./AgroWeb.org

Pse Jo Lugë Metali për Mjaltin – Mësoni të Vërtetat

Të gjitha këshillat e ekspertëve për konsumin e mjaltit. 

Këtë ndoshta nuk e dinit, por ka ekspertë që besojnë se disa enzima mirëbërëse tek mjalti shkatërrohen nga kontakti me bakrin dhe hekurin.

Madje këto metale mund të prodhojnë edhe disa kripëra toksike të dëmshme.

Ndaj ata janë kundër përdorimit të lugëve metalike për mjaltin. Në këtë mënyrë shmanget ndryshimi i shijes apo transferimi i substancave të padëshiruara metalike.

Ky paralajmërim i beftë ngjall habi për vetë faktin se shumica e bletërritësve përdorin mjete inoksi.

Kjo që do të thotë se kontakti minimal mes mjaltit dhe lugëve metalike ka shumë pak gjasa të shkaktojë probleme.

Mjetet metalike të përftimit të mjaltit nga bletërritësit janë të inoksiduara prandaj problemi nuk ekziston në prodhim.

Të gjithë mund të biem dakord se lugët e drurit janë më të mirat në kuzhinë, por ngrënia e mjaltit me një lugë inoksi, porcelani, qeramike apo plastike nuk duhet t’ju shqetësojë.

Megjithatë, jo të gjitha mjetet e kuzhinës janë inoksi ndaj nëse në etiketën e tyre nuk lexohet një gjë e tillë, atëherë më mirë mos e përdorni për mjaltin.

Nëse keni lugë ose pirunj, sipërfaqja e të cilave ka çarje dhe gërvishjte, këto nuk duhet t’i përdorni për mjaltin, madje për asnjë ushqim tjetër. Të vetmet metale të cilët nuk kanë asnjë lloj problemi me mjaltin janë ari dhe argjendi i pastër.

Nëse pjesa e pasme e dorezës së lugëve, pirunjve dhe thikave tuaja shkruan ‘Stainless Steel’ tregon se metali i përdorur është material inoksi.

Ruajtja e mjaltit

Një tjetër aspekt i rëndësishëm ndaj të cilit duhet të tregojmë kujdes është mënyra se si duhet ruajtur mjalti.

Mjalti duhet ruajtur në kavanozë qelqi të mbyllur mirë ose plastikë të një cilësie të lartë.

Kavanozët duhen mbajtur në një vend të errët dhe larg dritës së diellit. Moti i ftohtë dhe ruajtja në kushte frigoriferike mund ta kristalizojë dhe forcojë mjaltin. Rrjedhimisht kjo mënyrë ruajtje mund të shkaktojë humbjen e shijes dhe errësim të ngjyrës.

Klima e ngrohtë dhe kushtet e ambientit ku e ruani mjaltin mund të kenë ndikim të ndjeshëm në ngjyrën e tij.

Mjalti mund të marrë një ngjyrë më të errët dhe mund të bëhet më i hollë, duke u rikthyer në gjendjen fillestare të lëngut. Mjalti që forcohet mund të kthehet në gjendjen e mëparshme duke e futur në një enë me ujë të ngrohtë.

Por duhet të siguroheni që temperatura e ujit të mos i kalojë 35-37 Gradë Celsius. Parimisht, mjalti duhet ngrohur që të zbutet dhe ftohur që të trashet.

Një tjetër këshillë që AgroWeb.org dëshiron të ndajë me ju ka të bëjë me ruajtjen e mjaltit në kuzhinë. Mos e vendosni në dritare, pranë sobës ose në raftet sipër vendit të gatimit. Kjo për faktin se temperaturat e larta e zhveshin mjaltin nga shija karakteristike./AgroWeb.org

Dhëmbë të Fortë dhe të Bardhë – Çfarë Duhet të Konsumoni

A e dinit se ushqimet që konsumoni luajnë një rol kyç në buzëqeshjen tuaj të bardhë e plot shëndet?

Larja dhe pastrimi në imtësi i dhëmbëve, por edhe metoda të tjera të shëndetit dentar janë të rëndësishme për parandalimin e kavitetit, prishes së dhëmbëve dhe sëmundjeve të mishrave të tyre.

Prindërit u thonë shpesh fëmijëve që mos të hanë shumë ëmbëlsira se përndryshe do u prishen dhëmbët.

Por hapi i parë për të parandaluar një gjë të tillë është që ata të ushqehen shëndetshëm.

Ushqimet më të mira për dhëmbët janë ato që neutralizojnë acidet, ofrojnë minerale dhe vitamina për të riparuar enamelin e dhëmbëve dhe stimuluar sekretimin e pështymës.

AgroWeb.org ju rekomandon hapat e mëposhtëm që t’i ndihmoni dhe t’i ushqeni dhëmbët tuaj dhe të shmangni vizitat e dhimbshme tek dentisti.

Qumështi

Qumështi është një produkt bylmeti i pasur me kalcium, fosfat dhe vitaminë D që e ndihmon organizmin të shfrytëzojë plotësisht kalciumin. Të gjithë këto ushqyes janë të dobishëm për kocka dhe dhëmbë të shëndetshëm e të fortë.

Pirja e rregullt e qumështi riparon enamelin e dhëmbëve dhe forcon kockat.

Djathi

Djathi është një zgjedhje e shkëlqyer për kockat dhe dhëmbët sepse ndihmon në sekretimin e pështymës.

Ai përmban kalcium dhe fosfat  që ndihmon në neutralizimin e acideve në gojë por edhe kaseinë që forcon sipërfaqen e dhëmbëve.

Molla

Ngrënia e mollës rrit sekretimin e pështymës në gojë dhe parandalon kavitetet tek dhëmbët.

Molla është e pasur me shumë vitamina dhe minerale që i bëjnë mirë të gjithë organizmit. Hani një mollë pas darkës dhe kështu do të pastroni dhëmbët.

Portokalli

Lëngu i portokallit pastron dhëmbët dhe gojën natyralisht. Ai largon bakteret e dëmshme dhe parandalon prishjen e dhëmbëve.

Lëngu i portokallit ka aciditet ndaj menjëherë pas pirjes duhet të lani dhe pastroni dhëmbët.

Kosi

Kosi pa yndyrë është një burim i jashtëzakonshëm i kalciumit dhe një burim i mirë proteinash. Ngrënia e rregullt e kosit është një vlerë e shtuar për shëndetin dentar dhe ju vjen në ndihmë nëse po përpiqeni të bini në peshë

Arrorët

Arrorët janë të pasura me vitamina dhe minerale të nevojshme për dhëmbët tuaj.

Për shembull, kikirikët përmbajnë kalcium dhe vitaminë D. Bajamet përmbajnë nivele të larta të kalciumit.

Shqema ndihmon në sekretimin e pështymës ndërsa arrat përmbajnë shumë fibër, acid folik, hekur, thiaminë, magnez, niacin, vitaminat E dhe B6, kalium dhe zink. Të gjithë këto ushqyes janë të rëndësishëm për dhëmbët.

Çaji

Çaji i zi dhe ai jeshil përmbajnë polifenolë që ndërveprojnë me bakteret shkaktare të gurëzave dhe pllakave të dhëmbëve.

Polifenolët shkatërrojnë bakteret dhe parandalojnë rritjen, shumimin dhe prodhimin e acidit të dëmshëm.

Uji

Uji është kryesor në garantimin e shëndetit dentar. Është përbërësi kyç i pështymës që depoziton mineralet e dobishme tek dhëmbët.

Uji ndihmon në largimin e grimcave të ushqimit që ngelin në dhëmbë që mund të shkaktojnë probleme edhe për mishërat.

Përpiquni të pini sa më shumë ujë që të mbani dhëmbët dhe mishrat të shëndetshëm.

Parandalimi është kura më e mirë

Konsumoni sa më shumë ushqime të shëndetshme që të keni një buzëqeshje të bukur dhe plot dritë./AgroWeb.org

Reçeli i Hurmës, Delikatesa në Tryezën Shqiptare

Sezoni i hurmave ka trokitur tashmë dhe është koha të provojmë edhe reçelin e tyre.

Nëse ka një shije që nuk mund t’i rezistosh dot, ai është reçeli i hurmës. Vërtet shumë pak i dëgjuar por një mrekulli me shije e pazakontë kur gatuhet në një recetë unike reçeli.

Hurmat mund të shijohen në formën e tyre të plotë, por kur bëhen reçel përballesh një ëmbëlsi befasuese krejt ndryshe nga të tjerat.

Reçeli i hurmës është ekzotik dhe i shijshëm saqë është kthyer në një traditë të mirëfilltë për amvisat shqiptare.

Hurma është një frut bujar dhe i pasur në vlera. Ajo përmban shumë antioksidantë, ndihmon në rënien në peshë, përmban shumë fibër, mban nën fre dëshirën e tepruar për të ëmbla, mbron sytë dhe sistemin tretës.

Ndiqni më poshtë recetën e sugjeruar nga AgroWeb.org, për të përgatitur krejt lehtë në shtëpi reçelin kremoz të hurmave.

Si të përgatisim reçelin e hurmave 

Përbërësit

1.5 kilogramë hurma të tejpjekura
1 kilogramë sheqer
1 limon i ndarë në gjysmë

Ndiqni me përpikmëri udhëzimet

  • Qëroni hurmat. Merrni një tenxhere dhe përzieni sheqerin me tulin e hurmave. Shtrydhni lëngun e limonit dhe hidhini copat në tenxhere. Përziejini të gjitha mirë dhe më pas mbulojeni enën. Lërini hurmat të marinohen për disa orë.
  • Mbusheni një tenxhere tjetër të madhe me ujë dhe lëreni të ziejë. Pasi të ketë zjerë, futni në ujë kavanozët bosh, kapakët e tyre dhe garuzhdën. Lërini të sterilizohen për 15 minuta. Hiqini nga uji dhe vendosini kokëposhtë në një vend të pastër ose në një raft metalik.
  • Merrni tenxheren tjetër ku janë marinuar hurmat dhe vendosini në zjarr. Pasi masa të ketë marrë valë, lereni të ziejë për 15 minuta duke e përzierë vazhdimisht me një lugë druri. Kur reçeli të jetë bërë do të ngjitet në mënyrë të njëtrajtshme në lugë.
  • Reçeli do të trashet gjatë ftohjes. Nëse është bërë siç duhet, ai duhet të i trashë dhe kremoz. Hiqni prej tij copat e limonit.
  • Përdorni garuzhdën për të mbushur kavanozët dhe sigurohuni të lini një hapësirë bosh prej 5 milimetrash nga gryka e kavanozit. Pastroni grykën e kavanozit përpara se ta mbyllini fort me kapak.
  • Vendosini kavanozët në ujë dhe ziejeni për 10 minuta. Më pas hiqini nga uji dhe vendosini në banak të ftohen. Pasi t’i keni hequr nga uji, mund të dëgjoni një zhurmë që tregon se kavanozët janë të mbyllur hermetikisht.
  • Në rast se nuk dëgjoni një zhurmë atëherë futini kavanozët në frigorifer dhe konsumojeni reçelin brenda disa javësh./AgroWeb.org

ParaDiabeti – Dalloni Shenjat e Para dhe Produktin Ideal nga Natyra

Paradiabeti është faza e parë e diabetit. Mjekët e konsiderojnë atë si një shenjë paralajmëruese.

Paradiabeti ndodh kur niveli i glukozës në gjak ose niveli i sheqerit në gjak është më i lartë se normalja, por nuk është aq i lartë sa të konsiderohet diabet.

Një nga faktorët e shfaqjes së paradiabetit është trashëgimia gjenetike.

Nëse dikush në familjen tuaj të afërt vuan ose ka vuajtur prej kësaj sëmundje, ju keni më shumë gjasa të rezultoni me diabet.

Paradiabeti është një tregues se mund të zhvilloni diabetin e tipit 2 nëse nuk bëni disa ndryshime të jetesës.

Shenjat e Paradiabetit

Diabeti zhvillohet shumë gradualisht, kështu që kur jeni në fazën e paradiabetit, mund të mos keni fare simptoma mjekësore.

Megjithatë, mund të vëreni se:

• Ndjeni uri më tepër se zakonisht

• Jeni duke humbur peshë, pavarësisht se hani më shumë

• Jeni më të etur se zakonisht

• Ju duhet të shkoni më shpesh në banjë

• Ndjeheni më të lodhur se zakonisht

Të gjitha këto janë shenja tipike të lidhura me diabetin, prandaj nëse jeni në fazat e hershme të diabetit, mund t’i vini re ato.

Por lajmi i mirë është që paradiabeti është i kthyeshëm nëse merren masat e duhura.

Mbipesha, mungesa e aktivitetit fizik, kolesteroli i dëmshëm, tensioni i lartë janë çka duhet të përmirësoni.

Zgjidhje natyrale për Paradiabetin

Njerëzit që konsumojnë më shumë bishtajore përballen me një rrezik më minimal për shfaqjen e paradiabetit, ose nivelit në rritje të glukozës në gjak.

Bishtajoret përfshijnë fasulet, bizelet, thjerrëzat e shumë të tjera, të cilat rekomandohen si ushqime shumë të shëndetshme për organizmin.

Të dhënat e një studimi të publikuar në Iran tregojnë se njerëzit që konsumojnë tre ose më shumë racione fasulesh në javë përballen me një rrezik 25% më të ulët të shfaqjes së paradiabetit.

Njerëzit që konsumojnë vetëm një racion ose më pak në javë, janë shumë herë më të rrezikuar.

Ekspertët e AgroWeb.org besojnë se konsumi i bishtajoreve ndihmon në rënien në peshë, lufton obezitetin dhe ul tensionin e gjakut.

Një studim i publikuar në British Journal of Nutrition analizoi lidhjen e bishtajoreve me paradiabetin.

Shkencëtarët u shprehën se ulja e masës dhjamore në organizëm është mënyra më e mirë për të trajtuar paradiabetin dhe parandaluar transformimin e tij në diabet.

Hani më mirë, jo hani më pak

Kufizimet kalorike janë në epiqendrën e të gjitha strategjive për rënien në peshë.

Por shkenca thotë se shumica e njerëzve që bien në peshë duke hequr kalori, i marrin sërish kilogramët e humbur në muajt apo vitet në vijim.

Për herë të parë studiuesit analizuan suksesin e dy hapave të rëndësishëm në ushqyerje, ngrënia e fasuleve dhe kufizimi i kalorive.

Pjesëmarrësit në studim u ndanë dy grupe. Grupit të parë iu dha detyra e ngrënies së pesë pjatave me thjerëza, qiqrra, bizele dhe fasule në javë.

Grupit të dytë iu kërkua vetëm të kufizonte numrin e kalorive, pra sasinë e ushqimit.

Me fjalë të tjera, grupit të parë iu kërkua të konsumonin më shumë bishtajore, dhe grupit të dytë iu kërkua të hante më pak.

Nuk është çudi që grupi i parë rezultoi fitues.

Konsumi i bishtajoreve rezultoi të ishte shumë efikas në uljen e faktorëve të rrezikut të shfaqjes së paradiabetit siç janë ulja e masës dhjamore dhe niveli i balancuar i sheqerit në gjak.

Shkencëtarët dolën në konkluzionin se ngrënia e pesë racioneve me fasule, thjerëza, qiqrra dhe bizele në javë pa bërë ndryshime madhore në stilin e ushqyerjes, pakësonte faktorët e rrezikut të shfaqjes së paradiabetit.

Konsumi i bishtajoreve ishte më efikas se marrja e 500 kalorive më pak në ditë.

Këto konkluzione janë shumë inkurajuese për njerëzit që vuajnë ose janë të rrezikuar nga diabeti i tipit 2.

Ato tregojnë se ndryshimet e thjeshta në regjimin ushqimor, siç është përfshirja e bishtajoreve sjellin ndikim pozitiv në nivelin e sheqerit në gjak./AgroWeb.org

*Informacioni i mësipërm është përgatitur nga një grup mjekësh infeksionistë shqiptarë dhe të huaj të shoqatës AlbaMedicum që kontribuojnë vullnetarisht në sistemin shëndetësor shqiptar.

Çaji i Borzilokut – Fuqi Magjike Për Shëndetin e Mirë

Borziloku ka përbërës shërues kundër shumë sëmundjeve dhe duhet përdorur shpesh.

Natyrshëm mund të keni menduar se borziloku përdoret vetëm në gatime alla Italiane, por kjo bimë aromatike ka aftësi shëruese dhe të mira për shëndetin.

Që në lashtësi, njerëzit besonin se borziloku ka përbërës shërues kundër shumë sëmundjeve dhe duhet përdorur shpesh.

Më poshtë do të gjeni listën e 10 aftësive të borzilokut sipas AgroWeb.org

Kundër diabetit

Është shkencërisht e provuar që borziloku ul nivelin e sheqerit në gjak dhe parandalon diabetin.

Vajrat esencialë të borzilokut përmirësojnë funksionet e pankreasit dhe ndihmojnë në prodhimin efikas të insulinës.

Ndihmon pacientët që vuajnë nga artritti

Nëse jeni në kërkim të një përbërësi natyral që mbështet kyçet dhe kockat, atëherë përdorni çajin e borzilokut ose suplementë të tij. Pirja e rregullt e këtij çaji ndihmon kundër dhimbjeve të reumatizmës, artritit dhe osteoartritit.

Kundër dhimbjeve

Një studim i vitit 2005, tregoi se borziloku përmban eugenol, një përbërës i fuqishëm kundër dhimbjeve në të njëjtën mënyrë si medikamentet. Eugenoli nënshtron enzimat që shkaktojnë inflamacion dhe dhimbje.

Shëndeti dentar

Borziloku mund të përzihet me vaj arre kokosi. Pasta e përftuar mund të përdoret për larjen e dhëmbëve dhe gojës dhe shkatërron 99 përqind të baktereve që shkaktojnë erën e keqe të gojës, kavitet dhe probleme me mishërat.

Sistemi imunitar

Borziloku është i pasur me vitaminat C, A, magnez, hekur dhe kalium. Çaji i borzilokut përmban shumë antioksidantë që shkatërrojnë radikalet e lira të cilat janë përgjegjëse për shumë sëmundje kronike siç janë artriti dhe kanceri.

Rrugët e frymëmarrjes

Borziloku pastron rrugët e frymëmarrjes nga sekrecionet. Vajrat e tij janë antibakterialë dhe luftojnë infeksionet e mushkërive.

Borziloku shëron mushkëritë nga dëmet e shkaktuara prej turbekulozit dhe duhanit.

Gurët në veshka

Acidi acetik tek çaji i borzilokut shkrin gurët në veshka. Borziloku është një detoksifikues natyral dhe ul nivelet e acidit urik në trup.

Borziloku pastron veshkat nëpërmjet urinës. Lëngu i borzilokut mund të përzihet me mjaltin për të shkrirë gurët në veshka.

Kundër stresit

Borziloku lufton stresin dhe e ndihmon trupin të përshtatet me fenomene të tilla. Studimet kanë treguar se borziloku zbusin inflamacionin, qetësojnë nervat dhe ulin tensioned e gjakut.

Largon dhimbjet e kokës

Borziloku është i mrekullueshëm për të kuruar dhimbjen e kokës. Vajrat esencialë janë shumë të suksesshëm dhe efikasë për të ndalur dhimbjet e kokës, veçanërisht ato të shkaktuara nga tensioni.

Shëndeti i lëkurës

Borziloku zgjidh shumë probleme me lëkurën pa efekte anësore.

Shtypni disa gjethe dhe përdorini si kurë kundër pickimit nga insektet apo enzemës. Gjethet kanë përbërës të fortë kundër baktereve dhe mykut. Lajeni fytyrën me çaj borziloku kundër akneve dhe infeksioneve të tjera.

Çaji i borzilokut

Nëse dëshironi të përgatisni çaj për një shije ndryshe, përdorni 1 lugë çaji me borzilok dhe një gotë me ujë të valuar dhe lërini të qëndrojnë së bashku për një minutë

Nëse dëshironi të përgatisni çaj për të shfrytëzuar përfitimet mjekësore atëherë dyfishojeni dozën.

Hidhni dy lugë çaji me borzilok në një filxhan me ujë të zier.

Lërini të marrin valë së bashku për jo më shumë se 10 minuta.

Fikeni sobën dhe lëreni çajin të ftohet pak. Pijeni të ngrohtë./AgroWeb.org

 

Majoneza e Shtëpisë – E Freskët, E Shijshme

Majoneza perfekte kërkon 4 përbërës që i gjeni lehtësisht në shtëpi dhe vetëm 5 minuta. Ekspertët e AgroWeb.org kanë zbuluar misteret e majonezës së përgatitur në shtëpi, që për fat të mirë nuk janë një sekret.

Majoneza është një emulsion, ose një bashkim dhe lidhje e fortë e yndyrës, lëngut të limonit, të verdhës së vezës dhe kripës. Më poshtë do të gjeni recetën bazë të përgatitjes së majonezës në kushtet e shtëpisë sipas rekomandimeve të AgroWeb.org.

Majoneza në Kushtet e Shtëpisë

Koha: 5 minuta

Sasia: 1 filxhan

Përbërësit

2 vezë të mëdha të ruajtura në temperaturë ambienti

2 lugë çaji me lëng limoni të freskët ose uthull

1 gotë me vaj ulliri, vaj bajamesh, vaj me farë rrushi, ose vaj arre.

Një majë luge me kripë të bluar hollë

Majoneza, një histori suksesi

Përdorni vezë të ruajtura në temperaturë ambient. Vezët e ftohta nuk arrijnë të formojnë një majonezë të trashë.

Gjithnjë përdorni lëngun e limonit të parin. Ai ndihmon të shpërbëjë proteinat tek të verdhat e vezëve dhe garanton një bashkim dhe shkrirje të njëtrajtshëm.

Mos u ngusni kur të përdorni vajin. Niseni ngadalë dhe me disa pika deri sa të kuptoni që majoneza ka nisur të trashet. Pasi të jetë trashur, ju mund ta hidhni vajin në majonezë më shpejt.

Përdorni kripë cilësore deti dhe shtojeni në majonezë nga pak. Kini kujdes sepse majoneza ka tendencën të bëhet tepër e kripur shumë shpejt.

Përdorni vetëm lëng të freskët limoni. Lëngu i paketuar i jep majonezës një shije të çuditshme.

Përdorni vezë nga pula të rritura në natyrë.

Udhëzimet

1) Mblidhini të gjithë përbërësit dhe përdorni një enë me grykë të gjerë dhe të lartë që do ju ndihmojë në rrahjen e majonezës

2) Ruajini të bardhat e vezëve për salca të tjerë. Të verdhat e vezëve hidhini në enën e ndarë për rrahjen e majonezës.

3) Shtoni lëngun e freskët të limonit në enë së bashku me të verdhat e vezëve dhe rrihini mirë. Të verdhat përmbajnë lecithinë, një substancë ndërlidhëse që ndihmon në trashjen e salcës dhe lidhjen e të gjithë përbërësve.

4) Shtoni vajin ngadalë me nga një pikë ndërkohë që vazhdoni me rrahjen dhe përzierjen e përbërësve.

Kur majoneza nis të trashet, rriteni dozën e vajit por hidheni ngadalë dhe rregullisht. Nëse vaji nuk tretet në majonezë, atëherë mos hidhni më por vazhdoni ta rrihni majonezën deri sa vaji i hedhur të jetë lidhur tërësisht.

5)  Nëse majoneza është tepër e trashë, atëherë shtoni nga një lugë çaji me ujë deri sa të arrihet niveli i dëshiruar.

6) Pasi të keni hedhur të gjithë vajin, do të vini re se majoneza do të jetë e trashur. Shtoni kripën dhe pak ujë nëse dëshironi një majonezë më të hollë.

Majonezën mund ta ruani të mbuluar në frigorifer për 3 ditë.

Nëse majoneza është shumë e trashë

Nëse majoneza duket shumë e trashë, atëherë shtoni ujë për ta bërë më të hollë. Hidhni nga një lugë çaji me ujë herë pas here, por jo në të njëjtën kohë.

Nëse majoneza nuk trashet mjaftueshëm

Nëse keni arritur në gjysmën e punës por majoneza nuk trashet, atëherë mund të shtoni edhe një të verdhë veze dhe ta rrihni pareshtur. Shtoni vajin dhe pak më shumë se sasia e rekomanduar dhe kripën. Sigurohuni që majoneza të ketë trashësinë e duhur dhe më pas ruajeni në frigorifer./AgroWeb.org